Samolot braci Wright - Model Airways MA1020

Już starożytni Grecy zazdrościli ptakom i marzyli o lataniu. Mit Ikara zarażał marzycieli wtedy i w późniejszych czasach. Dopiero w roku 1783 wzniósł się nad ziemię balon z ogrzanym powietrzem. Potem były próby aparatów na kształt skrzydło-ptako-podobnych szybowców. Próby szybowania z wież kończyły się śmiercią śmiałków. Potem były sterowce lżejsze od powietrza wypełnione wodorem, jednak niebezpieczne czego dowiodła katastrofa Hindenburga.

Czy było możliwe latanie aparatem cięższym od powietrza z własnym napędem? Odpowiedź na to pytanie znaleźli Orvill i Wilbur Wright.

Bracia Wright zajmowali się budowaniem i serwisem rowerów, ale zarażeni byli wirusem Ikara. Zaczęli od latawców, potem były dwupłatowe szybowce, uczyli się. Znaleźli odpowiedni teren, wietrzny i płaski. To miejsce to Kitty Hawk Północnej Karolinie. Gdy mieli już odpowiednie doświadczenie, z pomocą Charliego Taylora zbudowali 4-cylindrowy silnik 12 KM. Ważył 77 kg.

Pierwszy samolot z napędem spalinowym umieścili na szynie w celu pełnego kontrolowania rozbiegu. 4 grudnia 1901 roku po rzucie monetą za sterami zasiadł Wilbur. Uruchomiono silnik. Po krótkim rozbiegu samolot oderwał się od ziemi, przeleciał około 36 metrów i opadł. Nic się nikomu nie stało oprócz kilku siniaków Wilbura i drobnych uszkodzeń samolotu. Samolot braci Wright ponownie wzbił ise w powietrze 17 grudnia. Tym razem Orvill siedział za sterami. Samolot wykonał 12 sekund trwający lot, przeleciał 37 metrów i bezpiecznie wylądował. Samolot nazwano Flayer. Rozpiętość skrzydeł 12,3 m, ważył 274 kg, masa startowa 338 kg. Obecnie Flayer znajduje się w National Air&Space Museum w Waszyngtonie.