Reale de France - Corel SM25

Nazwa „Reale” wskazuje, że Galera należała do króla Francji; także od 1526 roku okręt admiralicji nosił nazwę „Reale”. Model ten wzorowany jest na typowej galerze z końca XVIII wieku, bogato zdobionej przez słynnego rzeźbiarza Pierre'a Pugeta; surowe ozdoby, zachowane do dziś, są wystawione w Musee de la Marine w Paryżu. Reale de France XVII-wieczna francuska galera królewska jest odtworzeniem statku o całkowitej długości 63 m, szerokości 9,7 m na górnym pokładzie, z 59 ławkami i 59 wiosłami, którymi manewruje po 7 galerników; było zatem ich razem 413. Część z nich była niewolnikami, ale większość przestępcami skazanymi na dożywocie. Jedyną taktyką Reale w bitwie był frontalny atak lub taranowanie. Reale de France, który był żaglowcem, był wyposażony w dwa żagle; przed przystąpieniem do bitwy żagle były zawsze zwinięte, a reje przytwierdzone łańcuchami do masztów, aby zapobiec uderzeniu wioślarzy w wyniku ostrzału wroga. W XVIII wieku jedyną możliwością wejścia galer do bitwy z silnie uzbrojonym okrętem było wykorzystanie spokojnego morza, wybranie pozycji bojowej, skierowanie galer ustawionych w łukowym szyku na wroga; jednak ze względu na słabe uzbrojenie pokonanie trzech średnio uzbrojonych w armaty okrętów wymagało dużej liczby galer. Na przykład w 1651 roku fregata Lion Couronne z zaledwie 26 działami oparła się atakowi jedenastu galer, podczas gdy w 1684 roku sam okręt Le Bon odniósł zwycięstwo nad 35 galerami. Bitwa pod Matapan w 1717 roku była ostatnią, w której brały czynny udział galery.