Model łodzi Leudo Vinacciere

Leudo to nazwa nadana w Ligurii rodzinie łacińskich łodzi żaglowych, które były wykorzystywane do działalności kabotażowej (przybrzeżny transport towarów) aż do ostatnich dziesięcioleci XX wieku na całym obszarze Morza Śródziemnego. Leudo to mały żaglowiec o długości około piętnastu metrów i nośności około trzydziestu ton. Zwężający się kształt kadłuba pozwalał mu, w czasach gdy porty były wciąż rzadkie, do cumowania zarówno na plaży, jak i wypływania na otwarte morze. W XIX w. głównymi ładunkami były: wino liguryjskie, ser pecorino z Sardynii, łupek z okolic Cogorno, ceramika z Albissola, sól, piasek. Dziś tylko kilka tego typu łodzi świadczy o bardzo bogatym dziedzictwie morskim Ligurii. W latach 2004 -2006 Ivan Zanchetta zbudował w Lavagna doskonałą replikę leudo vinacciere Leonidas. Żaglowiec jest obecnie używany do codziennego czarteru na wodach archipelagu La Maddalena, promując dokonania starożytnego szkutnictwa.