Figurki generałów II wś - MB 35108

Figurki przedstawiają postacie generałów z II wojny światowej,  w tym:

Bernard Law Montgomery. W trakcie II wojny światowej brał udział bitwie o Francję, obronie Dunkierki, bitwach pod Alam Halfa, El Alamein, operacji Husky, lądowaniu w Normandii, zakończonej fiaskiem operacji Market Garden i ofensywie w Ardenach. Po wojnie był brytyjskim przedstawicielem w Międzysojuszniczej Radzie Kontroli i zastępcą dowódcy sił NATO. Zmarł w 1876 roku.

Gieorgij Żukow. W 1939 walczył jako dowódca Armii Czerwonej na Dalekim Wschodzie przeciwko Japończykom. Jego zwycięstwo w bitwie pod Chałchin Goł zniechęciło Japonię do zaatakowania ZSRR. Po napaści Hitlera na ZSRR pełnił różne funkcje dowódcze, zasłynął z okrucieństwa: natarcia przez niego dowodzone oznaczały duże straty własnych żołnierzy. Po klęsce Niemiec w jego obecności podpisywany był akt kapitulacji. Zmarł w 1974.

Hajime Sugiyama. Był zaciekłym japońskim imperialistą, w jego opinii Chiny i Pacyfik to domena Japonii. W 1940 został szefem Sztabu Wojsk Lądowych i nadzorował planowanie operacji armii japońskiej w początkowej fazie wojny na Pacyfiku. Na początku 1944 na skutek niepowodzeń w walce w wojskami USA został odwołany ze stanowiska szefa Sztabu Generalnego, a w połowie 1944 znów został ministrem wojny. Po kapitulacji Japonii popełnił samobójstwo wraz z żoną.

Erich von Manstein. We wrześniu 1939 był szefem sztabu Armii Południe. Jego autorstwa był plan ataku na Francję, po ataku Hitlera na ZSRR walczył na froncie wschodnim. Dowodził nieudaną próbą odblokowania okrążenia 6 Armii pod Stalingradem, brał udział w walkach na Łuku Kurskim. W marcu 1944 zwolniony z obowiązków przez Hitlera do końca wojny osiadł w swoim majątku. W 1949 był sądzony i skazany na 18 lat więzienia za stosowanie taktyki spalonej ziemi. Zmarł w 1973 roku. W czasie wojny i po niej jego przeciwnicy uważali go za najzdolniejszego z niemieckich dowódców II wojny światowej.

Charles de Gaulle. W czasie I wojny światowej był 3-krotnie ranny. Raniony pod Verdun dostał się do niewoli. Po powrocie z niewoli wstąpił do polskiego 5 –tego pułku strzelców polskich, z pułkiem przybył do Polski. Tu odznaczono go krzyżem Virtuti Militari. PAwansowany na generała brygady został dowódcą dywizji pancernej. Po klęsce Francji ewakuował się samolotem do Anglii i założył komitet Wolna Francja. Jego działanie wzmagało opór przeciw Niemcom. Wreszcie Paryż został oswobodzony głównie przez Wolnych Francuzów. Po wojnie krótko pełnił funkcję szefa rządu tymczasowego. W latach 1958-1969 był prezydentem Republiki Francuskiej. Zmarł w 1970 roku. W wielu miastach polskich są ulice jego imienia.

George Patton. Zabłysnął w manewrach w Luizjanie, za co powierzono mu przygotowanie bojowe sił pancernych. Po przystąpieniu USA do wojny Patton został dowódcą 7 Armii, która miała dokonać lądowania na Sycylii. Wojsko Pattona ubiegło oddziały Montgomery’ego i pierwsze dotarło do Palermo i Mesyny. Zdecydowanych ataków jego oddziałów pancernych obawiali się Niemcy. Jego nazwisko gwarantowało sukces operacji wojennej. Dlatego to Patton firmował widmową armię (operacja Fortitude) stacjonującą w południowo –wschodniej Anglii. Niemcy uwierzyli, że desant nastąpi w Pas de Calais. Po sukcesie desantu w Normandii Patton skutecznie atakował siły niemieckie. W grudniu 1945 zmarł w szpitalu po wypadku samochodowym.