Wyposażenie sowieckiego żołnierza - MiniArt 35304

W pierwszej fazie II wojny światowej podstawową bronią piechoty był karabin Mosin M1938, którego konstrukcja została opracowana w końcu XIX wieku, potem modernizowana. Był to karabin powtarzalny z 5 nabojami 7,62x 54mm. Zaopatrzony był w składany bagnet, zasięg skuteczny do 50 m. Ze względu na bagnet i duży odrzut przy oddaniu strzału celność karabinu nie była zbyt wysoka. Był bardziej skuteczny w walce wręcz. Jak opisywała instrukcja służył do niszczenia wroga ogniem, bagnetem i kolbą. Pewną odmianą karabinu Mosina był karabin snajperski z lunetą Mosin –Nagant M1891/30 z dłuższą lufą i bez bagnetu. W drugiej fazie wojny popularna stała się PPSh -41 (Pepesza) pistolet maszynowy z magazynkiem bębnowym na 71szt. naboi pistoletowych 7,62x25mm lub łukowym na 35 naboi. Zasięg do 200 m. Dowódcy wyposażeni byli w pistolety TT -33 z magazynkiem pudełkowym na naboje pistoletowe 7,62x25mm. Skuteczny zasięg do 50 m. Poza wymienioną bronią żołnierze piechoty wyposażeni byli w hełmy, łopatki (saperki) służące do osobistego okopywania się, ale także mogły być wykorzystywane w walce wręcz. Ponadto menażka, manierka (nierzadko wykorzystywana głównie do przechowywania alkoholu) i sztućce. Przed walką żołnierzom wydawano granaty obronne RG 41, RG 42 lub granaty ppanc.RPG 43