Model samolotu Grumman F4F-4 Wildcat

Pokładowe samoloty myśliwskie F4F Wildcat produkowane były w zakładach Grumman Aerospace Corporation w Bethpage na Long Island w stanie Nowy Jork (FM -2 produkowano wg dokumentacji Grummana w General Motors w Detroit) w latach 1940 -1945. Napędzane były silnikiem tłokowym o mocy ponad 1369 KM, szybkość ponad 500 km/h na pułapie 6 km, osiągany pułap do 10 km. W sumie wyprodukowano 8060 tych samolotów. Uzbrojenie: 4 karabiny maszynowe 12,7 mm i 2 bomby po 113 kg lub 6 rakiet. Pierwsze Wildcaty wzięły udział w walkach już w 1940 roku: w grudniu 1940 brytyjskie Wildcaty z Royal Navy zestrzeliły Junkersa Ju 88. Pełniły służbę na lotniskowcach osłaniających konwoje n.p. do Murmańska, brały udział w akcjach takich jak: zajęcie Madagaskaru, lądowaniu w Maroku i Algerii (operacja Torch). Wspólnie z Avengersami atakowały U–booty na Atlantyku: Wildcaty jako mniejsze pierwsze atakowały wynurzone U–booty niszcząc stanowisko obrony plot, potem Avengersy zrzucały bomby głębinowe ustawione na małą głębokość, które zatapiały U–boota. Po przystąpieniu do wojny USA Wildcaty odegrały wielką rolę w wojnie na Pacyfiku, zwłaszcza w bitwie pod Midway. Podejmowały równorzędną walkę w japońskimi myśliwcami Zero. Bardzo dobrze radziły też sobie jako myśliwce bombardujące. Okazały się niezastąpione przy lądowaniu na Filipinach i na Okinawie. Jeden z amerykańskich pilotów zasłynął po zestrzeleniu 5 maszyn japońskich w jednym locie. Nazywał się Edward O’Hare. Jego imieniem nazwano port lotniczy Chicago.