Amerykański niszczyciel czołgów M10

Amerykańskie niszczyciele czołgów M10 GMC (Gun Motor Carriage) znane też pod nazwą Wolverine (rosomak) produkowane były w latach 1942 -1944 na podwoziach czołgu M4 Sherman . W sumie powstało około 6700 tych pojazdów. Napędzane były dwoma silnikami wysokoprężnymi o mocy 375 KM szybkość na drodze: 50 km/h, załoga 5 osób, grubość pancerza do 57 mm, uzbrojenie: armata 76,2 mm, wielkokalibrowy karabin maszynowe 12,7 mm. M10 służyły głównie w armii USA, ale też Wielkiej Brytanii, Francji, Kanady i Polski (w 1 Dywizji Pancernej gen. Maczka i 2 Korpusie Polskim we Włoszech). 52 niszczyciele czołgów M10 trafiły do ZSRR w ramach programu Lend-Lease. Kilka z tych M10 brało udział w walkach w 1944 roku w rejonie Warszawy i na przyczółku warecko –magnuszewskim. Historia produkcji M10 nie kończy się w roku 1944: w roku 2020 według projektu General Dynamics Land Systems wykonano w USA prototyp działa pancernego M10 Booker wyposażonego w armatę 105 mm (nazwa na cześć 2 żołnierzy Roberta i Stevona Bookerów poległych , pierwszego w 1943 roku w Tunezji, drugiego w 2003 roku w Iraku). Ten typ działa wszedł do produkcji seryjnej.