Czołg Schneider CA (Wczesna wersja)

Czołgi Schneider CA produkowane były w zakładach SOMUA, spółce zależnej Schneider zlokalizowanej na przedmieściach Paryża od roku 1916 (prototyp w 1915). W sumie wyprodukowano ok. 400 egzemplarzy tych czołgów. Napędzane były silnikiem benzynowym o mocy 60 KM, trakcja gąsienicowa, pancerz miał grubość nie przekraczającą 11 mm, załogę stanowiło 6 ludzi, prędkość na drodze 7,5 km/h, uzbrojenie: działo 75 mm i 2 karabiny maszynowe 8 mm. Inspiracją dla Schneidera była potrzeba przezwyciężenia impasu, jaki panował na froncie zachodnim przez większą część Wielkiej Wojny. Został zaprojektowany specjalnie do otwierania piechocie przejść przez zasieki z drutu kolczastego, a następnie do niszczenia gniazd niemieckich karabinów maszynowych. Po pierwszej koncepcji Jacques’a Quellenneca opracowanej na bazie ciągnika gąsienicowego w 1915 r. typ był rozwijany równolegle z brytyjskim rozwojem czołgów w tym samym roku. Pułkownik Jean Baptiste Eugène Estienne w grudniu 1915 roku zaczął nalegać na utworzenie francuskich jednostek pancernych, co doprowadziło do zamówienia w lutym 1916 roku na czterysta czołgów Schneider CA. Czołgi te miały jednak istotne wady (zbyt cienki pancerz i mała prędkość), co sprawiło, że wiele z nich zostało zniszczonych na polach bitew. Ponadto wywiad niemiecki okazał się na tyle skuteczny, że armia francuska straciła istotny czynnik zaskoczenia. Ostatecznie czołgi Schneider CA zastąpione zostały przez doskonalsze Renault FT.