Model czołgu Tiger II "Henschel" - Tamiya 35164

Czołgi ciężkie Koenigstiger produkowane były w latach 1944 -1945 w zakładach Henschel Und Sohn w Kassel. Dane: długość 10,28 m, szerokość 3,75 m, wysokość 3,09 m, masa całkowita 69,7 tony, trakcja gąsienicowa. Napęd silnik benzynowy dwunasto-cylindrowy V o mocy 700 KM, prędkość na drodze 38 km/h. Załoga pięciu żołnierzy. Uzbrojenie podstawowej wersji: armata 88 mm ( to działo przeciwlotnicze było bardzo skuteczne w niszczeniu pojazdów pancernych na dystansie do 2 km), trzy karabiny maszynowe 7,92 mm. Opancerzenie od 180 do 25 mm. W ciągu dwóch lat wyprodukowano 487 tych czołgów. Był to największy i najcięższy czołg II wojny światowej.

Po raz pierwszy użyto tych czołgów w czasie walk w Normandii. Brały również udział w walkach na froncie wschodnim i w ofensywie niemieckiej w Ardenach. Większej roli nie odegrały ze względu na ich awaryjność. Wadą była zbyt mała moc silnika w stosunku do masy czołgu. Niedostateczna była jakość pancerza, co powodowało wrażliwość na ostrzał podkalibrowymi pociskami przeciwpancernymi, nawet kalibru 45 mm. Amerykanie w Ardenach i Rosjanie w bitwie pod Sandomierzem zdobyli kilka tych czołgów i poddali je testom. I jedni i drudzy dziwili się, że Niemcy musieli być bardzo zdesperowani uruchamiając produkcję takich czołgów, które przez swoje wady nie mogły odegrać poważniejszej roli. Na przykład Amerykanie nie rzucali przeciwko nim swoich czołgów, które mogły być łatwo zniszczone. Urządzali zasadzki podkładając miny na drodze tych czołgów, a potem piechota pociskami bazook kończyła dzieło.

Zachowało się niewiele tych czołgów. Jeden z królewskich Tygrysów (właściwie Tygrysów Bengalskich!) znajduje się w Muzeum Czołgów w Kubince koło Moskwy. Jedyny na świecie sprawny King Tiger znajduje się we Francji w Musee des Blindes w Saumur. Są także eksponowane w Bovington Tank Museum i Deutsches Panzermuseum w Munster.  Zachowane są również w muzeach Belgii i Stanów Zjednoczonych.