Model niszczyciela USS Fletcher DD-445 - Trumpeter 03723

USS Fletcher (DD-445) to pierwszy okręt niszczyciela typu Fletcher Marynarki Wojennej USA, nazwanego na cześć admirała Franka Fridaya Fletchera. Budowę rozpoczęto 2 października 1941 roku, ukończono 3 maja 1942 roku, a do służby wprowadzono okręt 30 czerwca tego samego roku.

Po wejściu do służby Fletcher został wysłany na zachodni Pacyfik. W 1942 roku brał udział w pierwszej bitwie o Guadalcanal. W 1943 roku Fletcher kontynuował patrolowanie i eskortowanie Wysp Salomona, a także zapewniał osłonę nowego punktu lądowania na północ od Guadalcanalu. 11 stycznia 1943 roku, podczas patrolu, Fletcher zatopił japoński okręt podwodny I-18. W 1944 roku USS Fletcher brał udział w osłanianiu sił atakujących na wyspę Luzon, zapewniając wsparcie ogniowe operacji desantowej w zatoce Nasugbu, operacji okupacyjnej Corgi-do, operacji trałowania min w Zatoce Manilskiej oraz misjach patrolowych i eskortowych na Filipinach. 13 maja 1945 roku Fletcher powrócił na zachodnie wybrzeże w celu przeprowadzenia gruntownego remontu i pozostał w San Diego do momentu wycofania ze służby i zaplombowania 15 stycznia 1947 roku.

3 października 1949 roku zaplombowany Fletcher został przebudowany na niszczyciel eskortowy i powrócił do służby. Później brał udział w wojnie koreańskiej i powrócił do Chin jako okręt szkoleniowy zwalczania okrętów podwodnych. Został ponownie wycofany ze służby w 1969 roku i rozwiązany w 1972 roku.

Podczas służby Fletcher otrzymał 15 odznaczeń Combat Stars podczas II wojny światowej i 5 odznaczeń Combat Stars podczas wojny koreańskiej, co daje łącznie 20 odznaczeń Combat Stars.