Bojowy wóz piechoty M2 Bradley

Bojowy wóz piechoty M2 Bradley (nazwa na cześć gen. Omara N. Bradleya jednego z dowódców Armii USA w czasie II wojny światowej) produkowany był w zakładach BAE Systems Land & Armaments w Arlington w stanie Virginia od roku 1980 do 1995. W sumie wyprodukowano ok. 7000 tych pojazdów. Załoga: dowódca, działonowy i kierowca. Jest też 7 miejsc dla żołnierzy desantu. Trakcja gąsienicowa, napęd: silnik wysokoprężny o mocy 500 KM (nowsza wersja M2A1 silnik o mocy 600 KM), prędkość na drodze 66 km/h, na wodzie 7,2 km/h, uzbrojenie: armata 25 mm naprowadzana elektrycznie na cel i stabilizowana. Strzela pociskami przeciwpancernymi podkalibrowymi lub odłamkowo-burząco-zapalającymi. Ponadto karabin maszynowy 7,62 mm, 2 karabinki automatyczne 5,56 mm i dwuprowadnicowa wyrzutnia kierowanych rakiet przeciwpancernych. Bradley wyposażony jest też w 8 wyrzutni granatów dymnych i system termicznej aparatury dymotwórczej. W produkcji było co najmniej 10 wersji pojazdów. Oprócz wersji będących efektem modernizacji projektu były też wozy z dodatkowym wyposażeniem takim jak: pancerz reaktywny (M2A2), z dalmierzem laserowym, systemem nawigacyjnym i systemem zakłócania namierzania termowizyjnego (M2A2 ODS/ODS-E, M2A3), były też wozy wyposażone w rakiety plot Stinger (M6 Linebacker). Najwięcej wozów Bradley jest w służbie Armii USA (ponad 6000), użytkownikami są też Arabia Saudyjska, Liban, Chorwacja a ostatnio Ukraina wykorzystująca je z powodzeniem bojowo przeciwko armii rosyjskiej. W Ukrainie Bradleye są wysoko cenione zwłaszcza ze względu na skuteczność w niszczeniu rosyjskich czołgów jak i stopień ochrony załogi: nawet po trafieniu M2A pociskiem ppanc załoga jest w stanie ewakuować się z trafionego pojazdu, a sam pojazd jest możliwy do naprawy. Zdjęcie zniszczonego Bradleya skomentowała Hanna Malar, wiceminister obrony Ukrainy: "Nie ma sprzętu, którego nie można zniszczyć, jest tylko sprzęt, który ratuje życie".