Jagdpanzer 38T - Takom 2181

Niszczyciele czołgów Jagdpanzer 38 T, znane też jako Hetzer (podżegacz, uczestnik nagonki) produkowane były w latach 1944 -1945 w Böhmisch Mährische Maschinenfabrik (obecnie ČKD -Českomoravská Kolben Daněk) w Pradze na bazie czołgu PzKpfw 38 T. W sumie powstało ok. 2800 tych pojazdów. Napęd: silnik benzynowy o mocy 160 KM, szybkość na drodze: 42 km/h. Załoga: 4 osoby - dowódca, kierowca, celowniczy, ładowniczy, grubość pancerza: do 60 mm, uzbrojenie: armata 75 mm, karabin maszynowy 7,92 mm. Hetzery miały dobrą opinię wśród żołnierzy Wehrmachtu i swoich załóg. Miały niską sylwetkę i gabaryty mniejsze od innych czołgów, pozwalało to na efektywne ukrycie i maskowanie, co dawało im przewagą na walkach z zasadzki, sprawdzały się też w walkach ulicznych. Grubość pancerza z przodu chroniła przed uderzeniem pocisków kalibru 76,2 mm (większość czołgów sowieckich wyposażona była w ten kaliber dział). Z kolei skutecznym sposobem atakowania Hertzerów był atak z boku lub tyłu: grubość pancerza odpowiednio 20 mm i 8 mm. Niszczyciele czołgów Jagdpanzer 38 T służyły na wszystkich frontach Europy w II wojny światowej. Jeden z nich biorący udział w tłumieniu Powstania Warszawskiego został zdobyty przez powstańców, nazwano go Chwat, jednak ze względu na uszkodzenia nie był użyty w walce, był jedynie elementem barykady. Obecnie liczne Hertzery są eksponatami w muzeach na świecie, jeden z nich w Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie, inny Hertzer wydobyty został z Bałtyku w okolicach Juraty w roku 2007, wcześniej, w roku 1989 fragmenty Hertzera wysadzonego przez załogę pod koniec wojny wydobyto z rzeki Utrata. Co najmniej jeden sprawny Hertzer jest w rękach prywatnych i bierze udział w pokazach sprzętu z czasów II wojny.