Samolot Focke Wulf 200 C-3 Condor - Trumpeter 01637

Focke –Wulf FW200 to samolot bombowy dalekiego zasięgu (służący też jako morski samolot patrolowy i transportowy). Samoloty te produkowane były w Bremie w zakładach Focke –Wulf w latach 1940 -1944. Pierwotnie zaprojektowane były jako samoloty pasażerskie dla 26 pasażerów. Samolot napędzały 4 silniki gwiazdowe o mocy 1200 KM. Szybkość maksymalna: 360 km/h na pułapie 4800 m. Zasięg: około 3600 km. W sumie wybudowano 276 egzemplarzy tego samolotu. Uzbrojenie: 1 działko 20 mm, 4 karabiny maszynowe 7,92 mm i 1 karabin maszynowy 13 mm. W sumie zbudowano 276 tych samolotów. Pierwszą akcją bojową Condora (1940 rok) było uszkodzenie brytyjskiego lotniskowca HMS Furious, w następnych patrolach FW200 zatopiły ponad 20 alianckich transportowców. Innym ich zadaniem było wykrywanie konwojów i naprowadzanie na nie U-bootów. Alianci zwalczali FW200 wprowadzając do walki myśliwce Fairey Fulmar lub Hawker Hurricane wystrzeliwane z katapult: początkowo z okrętów z katapultami FCS (Fighter catapult ship) a potem handlowych wyposażonych w katapulty CAM (Catapult aircraft Merchant). Po odwołaniu znad Atlantyku służyły jako samoloty cargo zrzucając zaopatrzenie 6 Armii okrążonej pod Stalingradem. Po wycofaniu spod Stalingradu wróciły do zadań dalekiego rozpoznania morskiego. Pod Stalingradem zastąpiły je Junkersy Ju290. Trzy Condory zostały przystosowane do transportu VIPów: Hitlera i Himmlera. W roku 2003 wydobyto wrak FW200 z fiordu niedaleko Trondheim, który został odbudowany w zakładach Airbusa w Bremie. Zrekonstruowany Condor jest teraz eksponatem na lotnisku Tempelhof w Berlinie.