Model statku Great Western - Airfix 08252V

Statek pasażerski Great Western zbudowany został w stoczni Patterson & Mercer w Bristolu w roku 1838 do żeglugi przez Atlantyk. Załoga liczyła 60 osób, mógł zabierać 140 pasażerów. Kadłub z drewna dębowego, koła łopatkowe napędzane były dwoma silnikami parowymi o mocy 750 KM każdy. Osiągał prędkość 8,5 węzła, wyposażony był też w 4 maszty, które dawały możliwość napędu żaglowego, jednak praktycznie jedynym wykorzystywanym napędem były silniki parowe. Parę uzyskiwano z kotłów opalanych węglem. Był pierwszym transatlantykiem napędzanym maszynami parowymi, był wzorem do budowy następnych statków tego typu. Budowniczym tego pionierskiego statku był Isambard Kingdom Brunel –genialny brytyjski inżynier, konstruktor statków parowych i mostów, główny inżynier kolei Great Western Railway, odznaczony Orderem Legii Honorowej. W 2002 roku BBC zorganizowała plebiscyt na najwybitniejszego Brytyjczyka i w tym plebiscycie zajął on drugie miejsce tuż za Winstonem Churchillem. Wracając do Great Western: przed rozpoczęciem rejsu dziewiczego w maszynowni statku wybuchł niegroźny pożar, który szybko ugaszono. Nie przeszkodziło to w zdobyciu przez Great Western Błękitnej Wstęgi Atlantyku za najszybsze przepłynięcie Atlantyku. W ciągu kilku następnych lat statek odbył jeszcze 45 rejsów transatlantyckich. W roku 1847 Great Western został sprzedany innemu armatorowi, który wykorzystywał statek w rejsach do Indii. Po wybuchu wojny krymskiej (między Rosją a Imperium Osmańskim wspieranym przez Wielką Brytanię, Francję i Królestwo Sardynii w latach 1853 -1856) statek adaptowano do transportu wojska. W ostatnim roku wojny krymskiej roku zużyty parowiec został wycofany ze służby i złomowany.