Pięta masztu do łodzi z Oseberg 1/25 - Ships of Pavel Nikitin

Zestaw waloryzacyjny pięty masztu

Pięta masztu łodzi z Oseberg to dolna część masztu która opierała się na pokładzie. Wyciosana była oryginalnie z jednego kawałka dębu i osadzona w specjalnym klocu podmasztowym. Element ten, będący także monolitem dębowym, przenosił siłę żagla na całą konstrukcję łodzi. Nie był on jednak związany bezpośrednio ze stępką, co pozwalało na lepsze rozłożenie naprężeń.

Historia łodzi z Oseberg

Łódź wikingów została przypadkowo odkryta w okolicach norweskiej miejscowości Oseberg w 1903 roku. Blisko 22-metrowe znalezisko stanowiło element pochówku dwóch kobiet z których jednej przypisuje się tożsamość królowej Åsa.

Łódź nie maiła charakteru jedynie bojowego ani kupieckiego tylko była czymś w rodzaju królewskiego jachtu reprezentacyjnego i stąd jej unikalność. Bogate ornamenty na stewach i wyposażenie stanowi właśnie o wyjątkowości tego znaleziska i jest kopalnią wiedzy o życiu wikingów.

Sama łódź pochodzi z X wieku i reprezentuje szczytowy okres szkutnictwa wikińskiego.

Podobnie jak w innych statkach ludów północy, klepki poszycia wyciosano z drewna dębowego a pokład i omasztowanie wykonano z sosny. Za ster służyło wiosło zamocowane z prawej strony. Niskie burty i pokład zamocowany na stałe odróżniał tą łódź od typowych bojowych langskipów ale jednocześnie nie pozwalał na dalekomorskie podróże.

Eksponat został pieczołowicie wydobyty oraz częściowo zrekonstruowany i obecnie znajduje się w Muzeum Łodzi Wikingów w Oslo.