Karawela Nina - Amati 1411

Nina była jedną z trzech jednostek pierwszej wyprawy Krzysztof Kolumb w 1492 roku. Choć była najmniejsza z floty, okazała się najbardziej niezawodnym statkiem całej ekspedycji.

Prawdziwa nazwa statku brzmiała Santa Clara, ale marynarze mówili na niego „Niña” od nazwiska właścicieli – rodziny Niño.

Była najmniejsza z trzech jednostek Kolumba. Miała zaedwie około 15–20 m długości i załogę liczącą około 24 osoby.

Nina nie była statkiem flagowym. Tę rolę pełniła Santa Maria, lecz po jej rozbiciu na Karaibach w grudniu 1492 r. Nina przejęła tę funkcję  stając się jednocześnie ulubionym statkiem Kolumba. Odkrywca w swoich zapiskach chwalił jej szybkość, zwrotność i wytrzymałość podczas sztormów.

Początkowo miała wyłącznie żagle łacińskie (trójkątne), ale na Wyspach Kanaryjskich część z nich zastąpiono żaglami kwadratowymi, lepiej wykorzystującymi pasaty Atlantyku.

Podczas powrotu do Hiszpanii niemal zatonęła. W lutym 1493 r. potężny sztorm zmusił Kolumba do przygotowania opisu odkryć w wodoodpornym pakunku, który chciał wrzucić do morza, gdyby statek zginął.

Nina była pierwszym europejskim statkiem, który po odkryciu Ameryki bezpiecznie wrócił przez Atlantyk z wiadomością o nowym lądzie. Wzięła udział także w drugiej wyprawie Kolumba w latach 1493–1496.

Dalsze losy statku nie są znane. Ostatnie pewne wzmianki pochodzą z około 1501 roku.