Model krążownika Belfast - JSC 95

Dwa bliźniacze lekkie krążowniki brytyjskie o wyporności ponad 13000 ton HMS Belfast i HMS Edinburgh budowane były niemal jednocześnie w latach 1936 -1939 w stoczni Harland & Wolf w Belfaście. HMS Belfast wszedł do służby tuż przed wybuchem II wojny światowej (sierpień 1939). 4 turbiny parowe napędzały 4 śruby. Szybkość okrętu 32 węzły. Uzbrojenie: 12 armat 152 mm, 12 armat 102 mm, 16 działek plot 40 mm, 8 wkm 12,7 mm, 6 wyrzutni torped. Do tego 2 wodnosamoloty. Załoga 850 oficerów i marynarzy. HMS Belfast rozpoczął swą służbę dość nieszczęśliwie: w listopadzie 1939 wychodząc z portu Rosyth wszedł na niemiecką minę, trafił do remontu, co wyłączyło okręt z działań bojowych na 3 lata. Po remoncie wraz z innymi okrętami alianckiej floty osłaniał konwoje arktyczne z zaopatrzeniem wojennym do Murmańska. Tu w roku 1943 jako jeden z okrętów eskorty brał udział w walce z pancernikiem Sharnhorst w pobliżu Przylądka Północnego. W wyniku tej akcji niemiecki pancernik został zatopiony. W połowie 1944 okręt został poddany remontowi, który trwał do maja 1945. Po remoncie został skierowany do Sydney, jednak Japonia skapitulowała zanim wziął udział w akcjach bojowych. Po wojnie pełnił służbę na Dalekim Wschodzie, wziął udział w wojnie koreańskiej (1952 rok). Wrócił do Wielkiej Brytanii, został przeniesiony do rezerwy, w latach 1956 -1959 został zmodernizowany i skierowany na Daleki Wschód pełniąc tam służbę do 1962 roku, wrócił do Europy służąc do 1963 roku. Przeniesiony do rezerwy od 1966 był hulkiem mieszkalnym. W roku 1971 miał być złomowany, jednak został ocalony przez grupę weteranów, dzięki ich staraniom HMS Belfast został przeholowany z Portsmouth do Londynu i zakotwiczony na Tamizie pełniąc funkcję muzeum. Należy dodać, że jest to największy okręt muzeum w Europie.