Polski kuter pościgowy Batory - JSC 729

Kuter pościgowy (patrolowy) Batory o wyporności 25 ton zbudowany został w Państwowych Zakładach Inżynierii Stocznia Modlińska w latach 1930 -1932 na zamówienie Straży Granicznej RP. Przeznaczeniem kutra było zwalczanie przemytu morskiego. Napęd: 2 silniki pościgowe o mocy 550 KM oraz 1 silnik marszowy o mocy 175 KM. Szybkość pościgowa/ marszowa: niecałe 25 węzłów/12 węzłów. Kuter był uzbrojony w 2 karabiny maszynowe Maxim 7,92 mm (do 1939) i 1 karabin maszynowy 7,62 (po wojnie). Do wybuchu wojny kuter służył Straży Granicznej zgodnie z przeznaczeniem. W tym czasie przemycano głównie alkohol, ale nie tylko: w 1936 Batory zatrzymał motorówkę „Margit”, szmuglującą kilka skrzyń z pistoletami do Wolnego Miasta Gdańsk. Tuż przed wybuchem wojny Marynarka Wojenna zmobilizowała kuter (odtąd ORP Batory), służył w wojnie obronnej na Zatoce Gdańskiej. W momencie kapitulacji Helu 1 października 1939 uciekł do Szwecji, gdzie został internowany. Po wojnie wrócił do Polski, przejęty został przez Wojska Ochrony Pogranicza, gdzie służył jako ORP Hel, potem ORP Dzierżyński, następnie ORP 7 Listopada, potem jeszcze jako KP 1. Ostatecznie wrócił do nazwy ORP Batory do demobilizacji w 1957 roku. Zdemobilizowany kuter przekazany został dla Ligi Przyjaciół Żołnierza (potem Liga Obrony Kraju) i pływał na Wiśle i na Zalewie Zegrzyńskim do wycofania z eksploatacji w 1969. Stał zacumowany w porcie Żerań do 1973. Po renowacji w 1975 stał na nabrzeżu portu wojennego Helu jako pomnik, potem przetransportowany został do Muzeum Marynarki Wojennej w Gdyni i stanął jako pomnik na dziedzińcu Muzeum.