Pancernik Iowa - JSC 097

Pancernik USS Iowa (tak nazwano też typ 6 pancerników, z których weszły do służby oprócz Iowa tylko 3: New Jersey, Missouri, Wisconsin), budowany był w stoczni New York Navy Yard w latach 1940 1943. Wyporność ponad 48000 ton, napęd cztery turbiny parowe o łącznej mocy 230000 KM napędzające cztery śruby, prędkość 35 węzłów. Uzbrojenie: pancerniki typu Iowa były najbardziej uzbrojonymi okrętami, które kiedykolwiek pływały po oceanach. I tak: artyleria okrętu to 9 dział 406 mm, 10 dział 127 mm, działka plot 40 mm i 20 mm. Po II wojnie światowej modernizowano uzbrojenie i instalowano wyrzutnie rakiet Tomahawk przeciwko celom lądowym i Harpoon przeciwko okrętom. Opancerzenie: od 495 mm wieże do 13 mm pokład dolny. Załoga 2788 oficerów i marynarzy w czasie II wojny światowej i ostatecznie 1653 oficerów i marynarzy w latach 80-tych. W 1943 pancernik patrolował rejon Nowej Funlandii, miał chronić konwoje przed pancernikiem Tirpitz. Pancernikiem USS Iowa płynął do Casablanki prezydent Roosvelt udając się na konferencję w Teheranie. W 1944 przeniesiony został do Floty Pacyfiku, eskortował lotniskowce, wziął udział w bitwie w Zatoce Leyte. Okręt wziął udział w wojnie koreańskiej. Po tej wojnie został przesunięty do floty rezerwowej USA . W roku 1984 został zmodernizowany i wrócił do służby. W kwietniu 1989 doszło do tragicznego wybuchu ładunku prochowego skutkiem czego była śmierć 47 marynarzy. Przyczyny eksplozji pozostają niewyjaśnione do dziś. Okręt został wycofany ze służby w 1990 roku. Obecnie zacumowany jest w Pacific Battleship Center w Los Angeles i pełni ważną funkcję jako okręt muzeum.